Kalendarz tybetański opiera się na precyzyjnych obliczeniach, odmiennych od europejskiej tradycji astrologicznej. Punktem odniesienia są tu fazy księżyca, a nie słońca, jak w tradycji zachodniej. Długości faz księżyca i słońca są różne, dlatego co roku konieczne jest dostosowywanie kalendarza księżycowego do słonecznych cykli dnia i nocy. Czasami zdarza się, że któryś dzień musi zostać pominięty (na przykład po trzecim dniu księżycowym od razu następuje piąty) lub zdublowany (na przykład pojawiają się dwa czwarte dni z rzędu). Bywa i tak, że cały miesiąc jest podwojony.

Jedną z konsekwencji tego systemu jest fakt, że daty buddyjskich świąt i rocznic w kalendarzu tybetańskim są ruchome. Tylko niektóre rocznice, związane z wielkimi współczesnymi lamami, obchodzone są według kalendarza zachodniego.

W ramach astrologii tybetańskiej istnieją różne systemy obliczeń. Postanowiliśmy dostosować się do ogólnej tradycji tybetańskiej, przyjmując jako wzorzec obliczenia z Dharamsali, ponieważ klasztor Bencien, którego jesteśmy filią, wszystkie święta religijne i rocznice obchodzi obecnie zgodnie z tą właśnie tradycją.

Poznanie tybetańskiego systemu astrologicznego wymaga wielu lat studiów. W Polsce nie mamy specjalistów w tej dziedzinie, dlatego edycję kalendarza musimy opierać na wzorcach opracowywanych przez wykształconych astrologów tybetańskich

Opis dni specjalnych

Cztery główne święta buddyjskie związane są z życiem Buddy Siakjamuniego. Skutki wszystkich czynów dokonanych w te dni są 10 milionów razy większe:

1. Ciotryl Dycien – kulminacyjny, ostatni z piętnastu dni nowego roku, w czasie których Budda Siakjamuni ukazywał rozliczne cuda, aby rozbudzić oddanie w swych przyszłych uczniach.
2. Saga Dała Dycien – dzień Przebudzenia oraz Parinirwany Buddy Siakjamuniego. W wieku trzydziestu pięciu lat Budda osiągnął Przebudzenie w Bodh Gaji.
3. Ciekhor Dycien – w siedem tygodni po osiągnięciu Przebudzenia Budda Siakjamuni zachęcany przez bogów Indrę i Brahmę po raz pierwszy obrócił Kołem Dharmy. Swych pierwszych uczniów nauczał „Czterech Szlachetnych Prawd”.
4. Lha Bab Dycien – Budda Siakjamuni powrócił na ziemię z nieba Indry. Przebywał tam trzy miesiące, nauczając Dharmy swą matkę, która zmarła wkrótce po porodzie. Odwdzięczył się tym za całą dobroć, jakiej doświadczył z jej strony.

Dzień Buddy Medycyny i Zielonej Tary – ósmy dzień miesiąca. Skutki karmiczne wszystkich czynów są zwielokrotnione 100 razy. Kładzie się nacisk na praktykę medytacji.

Dzień Guru Rinpoczego – dziesiąty dzień. Skutki karmiczne wszystkich czynów są zwielokrotnione 100 razy. Zaleca się ofiarować tsok oraz szczególnie utrzymywać praktykę uważności.

Dzień Dakiń – dwudziesty piąty dzień. Skutki karmiczne wszystkich czynów są zwielokrotnione 100 razy. Ma podobne znaczenie jak dzień Guru Rinpoczego. Praktykuje się tsok i składa liczne ofiary.

Dzień Strażników – dwudziesty dziewiąty dzień. Skutki karmiczne wszystkich czynów są zwielokrotnione 100 razy. Nacisk kładzie się na oczyszczanie negatywności i posty. Wyznawanie błędów i oczyszczanie złamanych ślubowań. Ofiarowanie tsok.

Pełnia księżyca – skutki karmiczne wszystkich czynów są zwielokrotnione 100 razy. Nacisk kładzie się na ratowanie życia zwierząt.

Nów księżyca – skutki karmiczne wszystkich czynów są zwielokrotnione 100 razy. Nacisk kładzie się na ratowanie życia zwierząt.

Ponadto obchodzimy:

Wesak – w tradycji therawady święto narodzin, Przebudzenia oraz odejścia w Parinirwanę Buddy Siakjamuniego. Zwykle jest to pełnia księżyca czwartego miesiąca kalendarza księżycowego, choć  w różnych tradycjach buddyjskich może wypadać w inne dni. Tradycyjnie od lat różne grupy buddyjskie w Polsce obchodzą je wspólnie w niedzielę bliską faktycznej dacie.

Losar – Tybetański Nowy Rok